Czy WordPress jest w 2026 roku jeszcze na czasie? I czy w ogóle trzeba go wybierać?

Krótka odpowiedź: Nie, nie musicie wybierać WordPressa. WordPress jest najbardziej znanym systemem do tworzenia stron internetowych, ale nie jest automatycznie najlepszy w waszym przypadku. Jeśli potrzebujecie niewielkiej strony, którą rzadko zmieniacie, istnieją prostsze drogi wymagające mniej pracy. WordPress ma sens przede wszystkim wtedy, gdy chcecie regularnie sami publikować teksty bez wzywania za każdym razem fachowca, oraz gdy w przyszłości ktoś inny ma móc przejąć waszą stronę. A jeśli obawiacie się ciągłych aktualizacji: WordPressa można też wynająć tak, aby tę pracę przejął dostawca. Ile to kosztuje i na co trzeba uważać, opisujemy poniżej.

Spis treści

1. Czym właściwie jest WordPress?
2. Istnieją dwie rzeczy, które obie nazywają się "WordPress"
3. Dlaczego ciągle czyta się o atakach na WordPressa?
4. Co konkretnie oznacza "robienie aktualizacji"?
5. Alternatywa: strona całkowicie bez logowania
6. Gdzie ta jedna godzina zamienia się w weekend
7. Co WordPress naprawdę potrafi lepiej
8. Jeśli chcecie WordPressa: trzy drogi i ich koszty
9. Pułapka aktualizacji w słowie "managed"
10. A jeśli w ogóle nie chcecie robić tego sami?
11. Trzy pytania, które rozstrzygają waszą decyzję
12. Najczęstsze pytania

Artykuł odzwierciedla stan na lipiec 2026 roku. Podane ceny to informacje dostawców z momentu przeprowadzenia badania, zwykle bez podatku VAT i częściowo promocyjne; przed podjęciem decyzji sprawdźcie je u dostawcy.

Czym właściwie jest WordPress?

WordPress to program, który działa na wynajętym komputerze w internecie — tak zwanym serwerze — i tworzy z niego waszą stronę internetową. Logujecie się nazwą użytkownika i hasłem, wpisujecie tekst w pole wyglądające jak prosty edytor tekstu, klikacie "Opublikuj" i strona jest w sieci. Nie musicie do tego wiedzieć nic o programowaniu.

To, co uczyniło WordPressa tak wielkim, to rozszerzenia, w żargonie nazywane wtyczkami. To małe programy dodatkowe od obcych dostawców, które dodaje się kilkoma kliknięciami: jeden do formularza kontaktowego, jeden do informacji o plikach cookie, jeden do kopii zapasowych, jeden do sklepu internetowego. Jest ich dziesiątki tysięcy. Te rozszerzenia są powodem popularności WordPressa — i, jak zaraz zobaczycie, także przyczyną niemal wszystkich problemów.

Istnieją dwie rzeczy, które obie nazywają się "WordPress"

To najczęstsze nieporozumienie w ogóle, a bez jego wyjaśnienia nie zrozumie się reszty:

wordpress.org to samo oprogramowanie. Jest bezpłatne. Pobieracie je i instalujecie na serwerze, który wynajmujecie. Wszystko, co dzieje się potem — aktualizacje, kopie zapasowe, naprawy — jest waszą sprawą albo sprawą kogoś, komu za to płacicie.

wordpress.com to natomiast firma, u której wynajmujecie gotową stronę. Tam wszystko jest już przygotowane, logujecie się i piszecie. Płacicie miesięcznie i macie za to mniej swobody.

Oba są luźno ze sobą powiązane, ale w codziennym użyciu to dwie zupełnie różne oferty. Gdy ktoś mówi wam, że WordPress jest darmowy, ma na myśli wordpress.org — i oprogramowanie rzeczywiście jest darmowe. Serwer, adres waszej strony, a przede wszystkim utrzymanie już nie.

Dlaczego ciągle czyta się o atakach na WordPressa?

Ponieważ WordPress jest tak rozpowszechniony. Firma bezpieczeństwa Patchstack, która systematycznie zbiera takie przypadki, naliczyła za rok 2025 łącznie 11 334 nowo odkryte luki w środowisku WordPressa. Brzmi to przytłaczająco. Decydujące jest jednak to, gdzie te luki tkwią:

• 91 procent znajdowało się w rozszerzeniach, czyli w programach dodatkowych obcych dostawców.
• 9 procent znajdowało się w szablonach graficznych, które nadają stronie wygląd.
• We właściwym rdzeniu WordPressa było ich sześć w całym roku, wszystkie ocenione jako niskie ryzyko.

To jest odpowiedź na pytanie, które nurtuje wielu. Furtką nie jest sam WordPress, lecz to, co się do niego dokłada. Kto wbuduje dwadzieścia rozszerzeń, ma na serwerze dwadzieścia obcych programów, którymi powinno się opiekować dwadzieścia różnych osób. A robią to bynajmniej nie wszyscy: według tego samego raportu ponad połowa poinformowanych dostawców nie usunęła problemu, zanim stał się publiczny.

Rdzeń też nie jest całkiem wolny od kłopotów. W lipcu 2026 roku zdarzył się jeden z takich rzadkich przypadków: przez połączenie dwóch błędów można było przejąć stronę w całości bez potrzeby posiadania hasła. 17 lipca ukazały się awaryjne aktualizacje. Uderzająca była reakcja niektórych dostawców — u pewnego niemieckiego hostingodawcy droga ataku była zablokowana już następnego dnia dla wszystkich klientów, bez konieczności działania z ich strony. Do tej właśnie różnicy wrócimy w rozdziale o trzech drogach.

Ważne dla właściwej oceny: do drzwi każdej strony internetowej ktoś puka. Automatyczne programy nieprzerwanie przeszukują sieć w poszukiwaniu stron, w których coś zostało otwarte. Różnica nie polega na tym, czy ktoś się pojawi, lecz na tym, czy znajdzie coś, co ustąpi.

Co konkretnie oznacza "robienie aktualizacji"?

Aktualizacja to poprawiona wersja programu, którą producent usuwa błędy. W WordPressie takie aktualizacje pojawiają się nieustannie — dla samego WordPressa, dla każdego pojedynczego rozszerzenia i dla szablonu graficznego. Przy zwykłej stronie firmowej szybko zbiera się kilka powiadomień tygodniowo.

W praktyce oznacza to trzy rzeczy:

Po pierwsze, ktoś musi w ogóle te powiadomienia zobaczyć. Kto loguje się tylko raz na trzy miesiące, przez trzy miesiące ma otwarte znane luki — a znane luki wykorzystywane są szybko, często w ciągu jednego dnia od publikacji.

Po drugie, aktualizacja może coś zepsuć. Dwa rozszerzenia, które osobno działają, po aktualizacji nagle przestają się znosić i formularz kontaktowy znika. Dlatego przedtem robi się kopię, potem sprawdza, i potrzebny jest ktoś, kto potrafi ocenić wynik.

Po trzecie, kosztuje to pieniądze, jeśli nie robicie tego sami. Umowy serwisowe niemieckich usługodawców wynoszą zwykle od 40 do 150 euro miesięcznie za zwykłą stronę firmową; przy sklepie internetowym raczej górna granica. W przeliczeniu na trzy lata daje to szybko od 2000 do 5000 euro wyłącznie za utrzymywanie aktualności.

To wyliczenie jest właściwym powodem, dla którego pytanie "czy muszę brać WordPressa?" jest uzasadnione.

Alternatywa: strona całkowicie bez logowania

Pomaga tu rozróżnienie, którego prawie nikt nie wyjaśnia, bo brzmi technicznie — jest jednak łatwe do zrozumienia i przesądza o wszystkim.

Możliwość A: gotowe strony. Wasze strony powstają raz na komputerze, a potem są przenoszone na serwer, tak jak dawniej nagrywało się pliki na płytę CD. Nie ma obszaru logowania, hasła ani bazy danych — czyli żadnej cyfrowej szafy z tekstami, którą ktoś mógłby wyważyć. Po prostu leżą tam gotowe strony i są wyświetlane. Jeśli chcecie coś zmienić, zmieniacie to na komputerze i wgrywacie ponownie.

Możliwość B: system z obszarem logowania. Logujecie się w internecie i tam piszecie. Dokładnie tak działa WordPress.

Różnica w bezpieczeństwie nie jest szczegółem, lecz sednem sprawy: przy możliwości A nie ma prawie nic do przejęcia. Nie dlatego, że nikt nie zagląda, lecz dlatego, że nie ma tam niczego, co mogłoby ustąpić. Gdzie zamiast tego tkwi niebezpieczeństwo, trzeba powiedzieć uczciwie: w danych dostępowych do waszego serwera i do waszego konta klienta u dostawcy. Kto straci hasło, straci również taką stronę. (Jak zabezpieczyć swoje dostępy, opisujemy w artykule o cyberbezpieczeństwie dla samozatrudnionych.)

Właśnie ta możliwość A powstaje dziś, gdy zleca się zbudowanie strony przy pomocy programu sztucznej inteligencji. Dla bloga, strony rzemieślnika czy prezentacji firmy to poważny wybór — a nie prowizorka, za jaką bywa uznawany.

Należy dodać jedno ostrzeżenie: gdy tylko wasza własnoręcznie zbudowana strona jednak otrzyma obszar logowania, bo chcecie wygodnie pisać w przeglądarce, zbudowaliście dokładnie to, co czyni WordPressa podatnym na ataki — tyle że w WordPressie kod sprawdzają tysiące fachowców, a w waszym rozwiązaniu nikt. Rzadko używany system rzadziej bywa atakowany automatycznie. To czyni go mniej rzucającym się w oczy, a nie bezpieczniejszym.

Gdzie ta jedna godzina zamienia się w weekend

To, że taka strona stoi w godzinę lub dwie, jest prawdą — dla samej strony. Czego ten szacunek zwykle nie obejmuje:

• Formularz kontaktowy. Strona bez obszaru logowania nie potrafi sama wysyłać wiadomości. Potrzebujecie do tego dodatkowej usługi, a ta wymaga ochrony przed niechcianą pocztą, inaczej codziennie w waszej skrzynce lądują setki automatycznych wiadomości.
• Dane obowiązkowe. Informacje o wydawcy i polityka prywatności muszą być merytorycznie poprawne; informacja o plikach cookie staje się konieczna, gdy tylko osadzicie na przykład mapę albo film od obcego dostawcy. Doświadczenie pokazuje, że strony tworzone przez sztuczną inteligencję mają tu braki, a wychodzą one na jaw dopiero, gdy przyjdzie pismo.
• Zdjęcia. Fotografie z telefonu są za duże i spowalniają stronę. Ktoś musi je pomniejszyć.
• Bycie znalezionym. Aby Google poprawnie zarejestrowało stronę, muszą się w niej znaleźć pewne informacje, których sztuczna inteligencja sama nie dostarcza. Więcej o tym w naszym artykule o SEO dla małych firm.
• Późniejsze zmiany. Każda zmiana oznacza: otworzyć komputer, poprawić plik, wgrać. Z telefonu się nie da.

Nic z tego nie jest dramatyczne. Razem są to jednak te godziny, które z "dwóch godzin" robią dwa weekendy. Kto to wie i mimo wszystko tego chce, podejmuje dobrą decyzję. Kto tego nie wie, jest rozczarowany.

Co WordPress naprawdę potrafi lepiej

Trzy rzeczy — cała reszta to reklama.

1. Nie jesteście zależni od jednej jedynej osoby. To najważniejszy punkt i ten, którego prawie nikt nie wymienia. Waszą własnoręcznie zbudowaną stronę rozumie sztuczna inteligencja, która ją stworzyła, oraz wy sami, dopóki pamiętacie. Znalezienie za trzy lata kogoś, kto wgryzie się w to całkowicie własne rozwiązanie, jest żmudne i kosztowne. Kogoś, kto zna WordPressa, znajdziecie praktycznie w każdym powiatowym mieście. Jeśli wasza strona ma przetrwać wasze własne zaangażowanie albo kiedyś przejmie ją pracownik, następca czy agencja, jest to bardzo mocny argument.

2. Możecie zmieniać treści bez fachowca i bez swojego komputera. Poprawić cennik, wstawić informację o urlopie, napisać wpis — z telefonu, z samochodu, wieczorem na kanapie. Kto zmienia coś dwa razy w roku, ledwie to zauważy. Kto pisze co tydzień, odczuje bardzo.

3. Nudne części obowiązkowe są już gotowe. Formularz kontaktowy z ochroną przed niechcianą pocztą, informacja o plikach cookie, pomniejszanie zdjęć, dane dla Google, kilka języków. Każde z osobna to żaden dramat. Razem są to dokładnie te godziny z poprzedniego rozdziału.

A w czym WordPress nie ma już przewagi? W wyglądzie, w szybkości, w pozycji w Google i w cenie. We wszystkich czterech punktach lekka, porządnie zbudowana strona jest raczej lepsza niż gorsza.

Jeśli chcecie WordPressa: trzy drogi i ich koszty

Załóżmy, że zdecydowaliście się na WordPressa. Wtedy otwierają się trzy drogi, a różnią się przede wszystkim tym, ile pracy zostaje przy was.

Droga 1: wynajem w WordPress.com

Wynajmujecie gotową stronę bezpośrednio u dostawcy i niczego nie instalujecie. W lipcu 2026 roku taryfy przy płatności rocznej wynosiły 0 euro (bezpłatna, z ograniczeniami), 4 euro (Osobista), 8 euro (Premium), 25 euro (Business) i 45 euro (Commerce) miesięcznie.

Haczyk, o którym warto wiedzieć: swobodny wybór rozszerzeń — czyli ta wolność, dla której w ogóle bierze się WordPressa — możliwy jest dopiero od taryfy Business za 25 euro. Kto zaczyna od najniższej, często dopiero później zauważa, że brakuje mu określonej funkcji.

Odpowiednie dla: osób, które chcą pisać, a z techniką nie chcą mieć nic wspólnego.

Droga 2: hosting zarządzany — utrzymuje ktoś inny

"Managed", czyli zarządzany, oznacza: nie wynajmujecie strony, lecz opiekę wokół niej. Dostawca instaluje aktualizacje, wykonuje kopie zapasowe i nadzoruje serwer. To bezpośrednia odpowiedź na obawę przed wieczną pracą przy aktualizacjach. Niemieccy dostawcy z serwerami w Niemczech (stan na lipiec 2026, ceny netto):

Odpowiednie dla: wszystkich, którzy chcą WordPressa, ale nie chcą go sami utrzymywać — a to większość.

Droga 3: zwykły hosting, instalacja własnymi siłami

Najtańsza droga. Wykupujecie prosty pakiet hostingowy, instalujecie WordPressa kilkoma kliknięciami przez kreator instalacji i sami robicie aktualizacje. Dostawcy z niemieckimi centrami danych to między innymi All-Inkl, IONOS, Strato, webgo, Mittwald i Hetzner; pakiety podstawowe zaczynają się od kilku euro miesięcznie, IONOS reklamuje ceny promocyjne od 1 euro (w zamian za dwanaście miesięcy minimalnego okresu i jednorazową opłatę instalacyjną). Dla zupełnie początkujących Strato uchodzi w testach za najprostszy wybór, a All-Inkl za najbardziej wyważony stosunek ceny do jakości dla małych firm.

Miejcie tylko świadomość jednego: przy tej drodze cała praca przy aktualizacjach zostaje przy was. To dokładnie ten wysiłek, którego prawdopodobnie chcieliście uniknąć.

Odpowiednie dla: osób, które chcą się wdrożyć i sprawia im to przyjemność. Kto chce wejść głębiej, znajdzie sposób postępowania w naszej serii o własnym serwerze z Debianem.

I ocena, która spina wszystko: te 13 do 44 euro miesięcznie za drogę 2 to nie dopłata. Zastępują umowę serwisową za 40 do 150 euro albo wasz własny czas. Pytanie nie brzmi, czy płacicie za utrzymanie, lecz gdzie.

Pułapka aktualizacji w słowie "managed"

Tutaj trzeba patrzeć dokładnie, bo "managed" nie jest pojęciem chronionym, a dostawcy rozumieją przez nie różne rzeczy.

Przypomnijcie sobie liczby z góry: 91 procent luk tkwi w rozszerzeniach, sześć przypadków rocznie w rdzeniu WordPressa. I teraz punkt decydujący: wiele taryf zarządzanych aktualizuje tylko rdzeń, a nie rozszerzenia.

W Raidboxes na przykład taryfy Mini (17 euro) i Starter (22 euro) obejmują automatyczne aktualizacje samego WordPressa. Rozszerzenia i szablony graficzne dostawca przejmuje wyraźnie dopiero w taryfie "Fully Managed" za 35 euro. Kto wykupi małą taryfę i sądzi, że tym samym wszystko jest załatwione, ma na głowie dokładnie tę część, w której tkwi ponad dziewięć na dziesięć luk.

Podobnie u webgo: pakiety CMS od 17,95 euro to zwykła oferta hostingowa, w której aktualizacje i kopie zapasowe zostają przy was — prawdziwa kompleksowa opieka zaczyna się tam dopiero przy znacznie droższych serwerach zarządzanych. To nie jest zarzut wobec dostawcy, tak stoi w opisie usługi. Trzeba go tylko przeczytać.

Jedno pytanie, które powinniście zadać każdemu dostawcy przed podpisaniem: "Czy aktualizujecie także moje rozszerzenia i mój szablon graficzny — czy tylko samego WordPressa?" Odpowiedź rozstrzyga, czy kupiliście opiekę, czy tylko miejsce na dysku.

A jeśli w ogóle nie chcecie robić tego sami?

Dla wielu czytelników rozważania kończą się właśnie w tym miejscu: potrzebują porządnej strony, ale nie mają ochoty ani na powiadomienia o aktualizacjach, ani na ustalanie, która taryfa obejmuje którą aktualizację. Wtedy najrozsądniejszą drogą jest zlecić zbudowanie i utrzymanie strony — i nie zajmować się niczym.

Sami to oferujemy, dlatego podajemy liczby otwarcie, abyście mogli porównać. Pod adresem peppertools.de/de/ihre-homepage są dwa modele:

• Jednorazowo 1490 euro netto: do pięciu podstron z własną szatą graficzną, formularz kontaktowy i ustawienia podstawowe, aby Google poprawnie zarejestrowało stronę. Strona należy potem do was. Hosting i adres wykupujecie sami.
• 99 euro netto miesięcznie: to samo wykonanie, ale hosting i adres internetowy są w cenie, podobnie jak bieżąca opieka, obsługa techniczna i zmiany w tekstach. Okres 24 miesięcy.

Do momentu, gdy strona jest w sieci, mija zwykle około dwóch tygodni. Informacje dotyczące ochrony danych, podstawy tego, by dało się was znaleźć, oraz wyświetlanie na telefonie należą do wykonania.

I ocena, której możecie oczekiwać, choć dotyczy nas samych: przeliczcie cenę najmu na pojedyncze pozycje. Hosting zarządzany kosztuje 13 do 44 euro miesięcznie, umowa serwisowa dodatkowo 40 do 150 euro, wykonanie dochodzi jednorazowo, a zmiany w tekstach w obu przypadkach robicie sami albo za nie płacicie. Kto i tak chce sam utrzymywać stronę i cieszy go technika, wyjdzie taniej na trzech powyższych drogach. Kto chce oddać sprawę całkowicie, przy modelu najmu nie płaci więcej, lecz łączy to, co inaczej stałoby na trzech rachunkach. Co jest dla was lepsze, zależy wyłącznie od tego, czy chcecie się tym zajmować — a nie od tego, który model wygląda drożej.

Trzy pytania, które rozstrzygają waszą decyzję

Właściwe pytanie nie brzmi "który system jest lepszy", lecz te trzy:

1. Kto zmieni tę stronę za trzy lata — i czy będzie potrafił? Jeśli odpowiedź brzmi "ja sam, a z techniką sobie radzę", prosta strona bez obszaru logowania jest całkowicie w porządku. Jeśli odpowiedź brzmi "nie mam pojęcia, ktoś", weźcie WordPressa. Rozumie się go wszędzie.

2. Jak często coś zmieniacie? Dwa razy w roku nowy numer telefonu? Wtedy nie potrzebujecie obszaru logowania. Co tydzień wpis, oferty, terminy? Wtedy będziecie go chcieli.

3. Chcecie zajmować się aktualizacjami — czy za nie płacić? Jedno i drugie jest w porządku. Nie działa tylko "ani jedno, ani drugie". Strona na WordPressie, o którą nikt nie dba, po roku staje się ryzykiem dla was i dla waszych odwiedzających.

Najczęstsze pytania

Czy WordPress wymiera? Nie. Nadal działa na ponad 40 procentach wszystkich stron internetowych na świecie, a więc na wielokrotnie większej liczbie niż kolejny dostawca. Udział ten powoli maleje od końca 2025 roku, ponieważ wiele małych stron przechodzi na wynajmowane gotowe rozwiązania. Dla waszej dzisiejszej decyzji nie ma to znaczenia.

Czy moja istniejąca strona na WordPressie jest teraz niebezpieczna? Nie automatycznie. Powinniście się zaniepokoić, jeśli od miesięcy nikt nie instalował aktualizacji, jeśli zainstalowane są rozszerzenia, których nie znacie, albo jeśli producent w ogóle nie utrzymuje już jakiegoś rozszerzenia. Zlećcie jednorazowe sprawdzenie, zanim pomyślicie o zmianie — uporządkowanie bywa tańsze niż budowanie od nowa.

Czy mogę później przejść z prostej strony na WordPressa? Tak. Teksty i zdjęcia są wasze i dają się przenieść; nakład pracy leży w wyglądzie i strukturze. W drugą stronę działa to tak samo. Zmiana bywa zwykle trudniejsza przy wynajmowanych gotowych systemach — zapytajcie tam przed podpisaniem umowy, w jakiej postaci odzyskacie swoje treści.

A co ze sklepem internetowym? To inne pytanie z innymi odpowiedziami, ponieważ dochodzą płatności, wysyłka i teksty prawne. Porównanie systemów sklepowych znajduje się w osobnym artykule.

Jeśli macie wątpliwości, zacznijcie od małego: prosta strona z najważniejszymi informacjami jest lepsza niż rozbudowany system, którego po roku nikt nie utrzymuje. A jeśli bierzecie WordPressa, zaplanujcie utrzymanie od samego początku — jako stały termin w kalendarzu albo jako pozycję w miesięcznych kosztach. Jeśli i tak chcecie zlecić wykonanie strony, zwykłe ceny i przebieg prac znajdziecie w artykule o zlecaniu wykonania strony internetowej.

Ostatnia myśl, która wielu ułatwia decyzję: wasza strona internetowa i wasza praca biurowa to dwie oddzielne sprawy. Oferty i faktury wystawiacie niezależnie od tego, na czym działa wasza strona. Wbudowanie w tym celu rozszerzenia do WordPressa oznacza jeden program więcej, który trzeba utrzymywać w aktualności — a wasze faktury leżą wtedy na tym samym serwerze co wasza publiczna strona. Pozostanie przy rozdzieleniu, na przykład dzięki własnemu rozwiązaniu takiemu jak office1.cloud, utrzymuje w ryzach jedno i drugie: stronę oraz listę spraw, którymi musicie się zajmować.